---
Reptas por la piel
como un áspid en celo,
capaz de hacer temblar
el delirio febril que fluye por mi sangre.
Yo bebo la sed de los ahogados,
su muerte fronteriza,
la ponzoña de un beso de aguardiente,
un numen de agua.
Manuel M. Barcia
Alone
-
*ALONE*
*Moare omul undeva prin străini cine să știe de a sa poezie *
*o zi cântărește cât un an domnul dă oricui dar nu știe *
*stai o clipă și pune...
Hace 40 minutos
2 comentarios:
Precioso, Manuel.
Un beso de meiga
Ana
Siempre es grata tu presencia, meiga.
Un abrazo
Publicar un comentario